L&D Talents helpt zorgorganisatie bij ontwikkeling van praktijkgerichte scholing voor begeleiders
L&D Expert
De basis op orde brengen. Dat is waarvoor Charlotte Oostland en Pleun Lenting van L&D Talents werden ingeschakeld voor een opdracht binnen een organisatie voor gehandicaptenzorg. In een notendop, natuurlijk, want ondertussen was het een vrij omvangrijke opdracht. Van het versterken van het leerprogramma tot het meebouwen aan de Academie.
De organisatie was op zoek naar onderwijskundige capaciteit, vertelt Charlotte. Daarom werden zij, en later Pleun, aangetrokken om op breed, onderwijskundig vlak mee te denken en later ook de strategische koers van de Academie mede te bepalen. “De focus lag eerst op het verbeteren van het scholingsaanbod voor begeleiders van cliënten in de gehandicaptenzorg, het versterken van de samenhang tussen de scholingen en het neerzetten van een duidelijke structuur en werkwijze. We zijn gestart met een analyse van het leeraanbod en werkten daarbij nauw samen met trainers en inhoudsdeskundigen. Doordat we de ontwikkeling van het leeraanbod en nieuwe werkwijzen ook in nauwe samenwerking met de betrokkenen hebben gedaan, hebben we ervoor gezorgd dat de organisatie verder vooruit kan met de structuren die we hebben neergezet.”
Stevige structuren
Een van die structuren lag in het lesmateriaal, vertelt Pleun. “Voorheen moesten trainers zelf hun lesmateriaal ontwikkelen. Daardoor werd niet altijd op een eenduidige manier lesgegeven en was de kwaliteit onvoldoende geborgd. We hebben samen kwalitatief goed lesmateriaal ontwikkeld, dat is afgeleid van heldere leerdoelen, waardoor de scholingen nu logischer en meer gestructureerd zijn. Ook hebben we de transfer naar de werkpraktijk van de begeleiders vergroot en bij iedere scholing hebben we het gesprek gevoerd over: “Wat kan de begeleider hieruit meenemen naar de eigen praktijk?”. Toen we aan de opdracht begonnen, bestond de rol van modulehouder al. De modulehouder is het aanspreekpunt van zowel de trainers als de Academie, dit zorgt voor korte lijnen en effectieve samenwerking. Deze rol hebben we behouden en verstevigd.”
Bevoegd en bekwaam voor complexer wordende zorg: de zorg is in beweging
Met de steeds complexer wordende zorgvragen, waar ook de gehandicaptenzorg mee te maken heeft, vraagt dit verandering en beweging op meerdere vlakken, vertelt Charlotte. “Wat deze specifieke tak van zorg merkt, is dat medewerkers minder vaak verpleegkundig zijn opgeleid maar wel veel verpleegtechnische handelingen moeten kunnen uitvoeren. Het inrichten van de scholing is een lastige puzzel want hoe richt je de scholing efficiënt in en zorg je er tegelijkertijd voor dat begeleiders scholing kunnen volgen op het moment dat het noodzakelijk is? Bijvoorbeeld als een cliënt uit het ziekenhuis naar de woning terugkeert met een bepaald type sonde of katheter waar niet alle begeleiders voor zijn geschoold?
Met deze vraagstukken hebben wij ons intensief beziggehouden. We hebben ons bijvoorbeeld over de data gebogen en daar een analyse op gedaan. Hier zagen we kansen om de scholingen rond voorbehouden en risicovolle handelingen flexibeler in te richten maar ook de inhoud van de scholingen kon worden verbeterd. We hebben het aangedurfd om te experimenteren met de inrichting van de scholing rond voorbehouden en risicovolle handelingen. We hebben gefocust op praktijkgerichte trainingen waar oefenen en uitproberen centraal staan. Hierdoor is meer ruimte om fouten te maken en te reflecteren en zo zorgen we ervoor dat begeleiders beter zijn voorbereid op de werkpraktijk.”
Toegevoegde waarde
Bovenal is het belangrijk dat de scholingen daadwerkelijk toegevoegde waarde hebben, benadrukt Charlotte. “Uiteindelijk draait het erom dat medewerkers dankzij deze leerinterventies en verbeterde structuren kunnen groeien in hun werk. En dat ze de opgedane kennis meenemen naar hun werkplek, zodat ze de beste kwaliteit van zorg kunnen leveren. Dat is wat we steeds in ons achterhoofd hebben gehouden, ook omdat de druk in de zorg hoog ligt.”
Pleun: “Dat laatste was inderdaad een cruciale overweging. Want als een cliënt zijn vaste begeleider een dag of dagdeel moet missen, moet je er wel voor zorgen dat de scholingen van een dusdanige kwaliteit zijn dat het wat oplevert voor hen.”
Op het goede spoor
Charlotte en Pleun zijn blij dat die toegevoegde waarde gezien wordt binnen de organisatie. “We krijgen veel positieve reacties”, vertelt Pleun enthousiast. “Mensen waarderen het dat ze worden gehoord en dat ze mogen meedenken. We doen het echt samen. Op dit moment ben ik bezig met het borgen van het geheel, daar ontwikkelen we een kwaliteitssysteem en handboeken voor. Zodat de organisatie er zelf mee vooruit kan.”
Charlotte: “Pleun heeft met zoveel mensen aan tafel gezeten en geluisterd en gespard. Daardoor konden we goed aansluiten op de vraag en hebben we geen ‘random’ scholingen ontwikkeld, maar scholingen die aansluiten bij wat begeleiders nodig hebben om sterker in hun werk te staan. De professionaliteit in de organisatie is echt gegroeid, dat is fijn om te zien. Het was een proces van ontwikkelen, reflecteren en weer bijstellen, maar de structuur staat er nu en iedereen is op het goede spoor gezet.”
Oog voor elkaar
Inmiddels heeft Charlotte een nieuwe opdracht en is Pleun tot begin augustus bezig om de borging verder te verstevigen. Hoe kijken ze terug op deze maanden? Pleun: “Dit was mijn eerste opdracht en ik ben heel blij dat we het samen hebben kunnen doen. Het was heel waardevol om samen te mogen werken met iemand met zoveel ervaring. Ook de gehandicaptenzorg was een fijne plek voor mijn vuurdoop. Het is een echte zorgorganisatie, vol ‘mensenmensen’ met oog voor elkaar. En ik vond het bijzonder om zo dicht bij de cliënten te werken. Cliënten werken hier als ze dat kunnen en, als het past, ook in de organisatie. Ze bemannen bijvoorbeeld de receptie of doen de koffierondes in het restaurant. Zo zie je elke dag voor wie je het doet.”
Charlotte: “Pleun heeft een enorme ontwikkeling meegemaakt dit jaar, daar ben ik trots op. Daarnaast is de zorg inderdaad een prachtige branche om voor te werken. Deze zorgmedewerkers zetten zich elke dag in om hun cliënten een zo goed mogelijk leven te geven en daar hebben wij ons steentje aan bij mogen dragen. Dat voelt goed. En ik ben trots op het leerlandschap dat we mede hebben vormgegeven. We hebben de organisatie uitgenodigd om te experimenteren en zij hebben het lef gehad om die handschoen op te pakken en te pionieren. Daar doe je het uiteindelijk voor!”
